Profil

WIEDZA I POMOC

DLA KLIENTÓW BIUR PODRÓŻY

Jesteś w: Strona główna » Gdzie i kiedy » Azja » Chiny

Chiny

Wbrew powszechnemu przekonaniu o tym, że Chiny należą raczej do grupy „ciepłych krajów", występuje tu rzadko spotykana różnorodność klimatów.

W Imperium Środka jest ich wiele — od niemal syberyjskich mrozów na północy kraju część poprzez wszelkie odmiany klimatu umiarkowanego, po klimat zwrotnikowy wilgotny na południu. Łatwo w związku z tym zrozumieć, że nie sposób wskazać idealną porę na przemierzenie Chin wzdłuż I wszerz podczas jednego pobytu.

Niemniej można stwierdzić, że bardzo krótka wiosna — w zasadzie tylko kwiecień i jesień, zwłaszcza od połowy września do połowy października, to pory podczas których najłatwiej uniknąć chińskich skrajności pogodowych. Tyle, że jesień to jednocześnie okres tajfunów, które od czasu do czasu pustoszą przybrzeżne rejony na południu kraju. Ich skutki są niekiedy jeszcze bardziej odczuwalne w głębi kraju, nawet w Pekinie.

W północno-wschodnich Chinach (Harbin) panuje niezmiernie sroga zima, zwłaszcza na północy Mandżurii, gdzie trwa blisko pół roku, od listopada do połowy kwietnia. Na południe od Mandżurii (Shenyang) od kwietnia do października utrzymuje się przyjemna temperatura. W Pekinie i na stanowiącej część Niziny Chińskiej wielkiej równinie, która rozciąga się na południe od stolicy aż do Kaifeng i Xuzhou, zimą jest również bardzo zimno, szczególnie kiedy od strony Mongolii wieje lodowaty, niosący pyl „żółty wiatr". Na skutek zmniejszania się powierzchni lasów i erozji gleby te burze pyłowe są na przełomie zimy i wiosny zjawiskiem coraz częstszym.

Lato w północno-wschodnich Chinach jest bardzo upalne, a okres od początku czerwca do końca sierpnia to pora największych opadów deszczu. Chińska nomenklatura i „nowi kapitaliści" uciekają wtedy z przegrzanej i wilgotnej stolicy do miejscowości górskich, takich jak Lushan czy Beidaihe, słynnego nadmorskiego kurortu.

 Temperatura wody w morzu przekracza tu 20°C tylko w okresie od lipca do września (w sierpniu 24°C), a w styczniu morze prawie zamarza! Jesień uchodzi w tej części Chin za porę szczególnie łagodną i słoneczną, podczas której niebo jest przejrzyste, a powietrze suche i czyste.

Na zachód od Pekinu płaskowyż Ordos (Baotou) jest skrajnie suchy. Deszcz pada tutaj jedynie w lipcu i sierpniu i jest go stosunkowo niewiele. Zima jest tu też bardzo ostra i wietrzna, a lato, dzięki wysokiemu usytuowaniu tych obszarów, trochę mniej gorące niż na równinie. W Kotlinie Dżungarskiej, na północ od Tybetu (Urumczi), panuje zbliżony, ale jeszcze bardziej surowy klimat. Po-wietrze jest tu nieprawdopodobnie suche, a wiatry niezwykle gwałtowne, zwłaszcza zimą i wiosną.

W położonej między Dżungarią a Tybetem Kotlinie Tarymskiej jest równie sucho, ale dużo cieplej. Temperatura zimą jest często w środku dnia dodatnia, zaś w kwietniu osiąga już nierzadko  25°C.

 W Tybecie klimat jest oczywiście niezwykle surowy, z częstymi burzami pyłowymi, burzami piaskowymi lub zamieciami śnieżnymi i bardzo zróżnicowaną temperaturą. Ze względu na wysokie usytuowanie tych obszarów odczuwa się skutki rozrzedzenia powietrza i styka z wieloma piętrami klimatycznymi. Poniżej 3900 m n.p.m. (Lhasa) od października do marca nocą jest siarczysty mróz, a w ciągu dnia byłoby może nawet znośnie, gdyby nie nieustanny wiatr, który daje wrażenie przejmującego zimna. Zimą drogi są często nieprzejezdne. Od maja do września pogoda jest przyjemna i słoneczna. W ciągu dnia bywa bardzo gorąco (podczas gdy noce są nadal zimne), ale wiatry niosące pył są niekiedy trudne do zniesienia.

Powyżej 3900 m n.p.m. niemal zawsze jest przymrozek, a temperatura w środku dnia nie przekracza 5°C. Najlepszą porą na trekking w Tybecie jest okres od marca do czerwca, przed letnimi upałami.

W środkowych Chinach (umownie na południe od 350 szer. geogr. płn.) zima jest też dość zimna, a czasem nawet surowa. Dopiero w części południowej tego regionu pojawia się roślinność podzwrotnikowa. W Szanghaju, mimo że leży nad morzem, lepiej mieć zimą ciepłe ubrania, tym bardziej że wnętrza, poza hotelami dla cudzoziemców, są niedogrzane albo wcale nieogrzewane. Natomiast latem temperatury w środkowych Chinach są wysokie. Nankin, Chongqing i Wuhan uchodzą za miasta – patelnie, w których jest gorąco niczym w piecu. Od czerwca do września opady są dość obfite, a w Szanghaju wysoka wilgotność i często pojawiające się chmury zwiększają jeszcze poczucie parności.

W południowych Chinach (Kanton, Hongkong) panuje klimat prawie podzwrotnikowy. Na południu prowincji i Guangdong i na wyspie Hajnan rosną nawet drzewa kokosowe. Zimą w południowych Chinach temperatura „wiosenna", przymrozki zdarzają się rzadko. Pory przejściowe są krótkie. Latem temperatura jest wysoka, a opady od maja do sierpnia obfite. Podczas tej pory roku powietrze jest wilgotne i duszne, co jest dość męczące. Przełom sierpnia i września to okres tajfunów, które powodują znaczne szkody. Należy pamiętać o tym, że od 15 maja do 15 czerwca i od 15 października do 15 listopada Kanton jest oblegany przez tysiące gości z całego świata,  przyjeżdżających tu na targi chińskich artykułów eksportowych.

UBIÓR: Zimą potrzebne są ubrania bardzo ciepłe lub z futrzaną podpinką (świetne są właśnie chińskie); z wyjątkiem południowych Chin (tu ubrania przejściowe). Litem należy mieć ubrania praktyczne i lekkie oraz sweter. Poza Pekinem, Kantonem, Hongkongiem i Szanghajem należy unikać strojów zbyt „odkrytych", jeśli nie chce się wzbudzać sensacji. Do Tybetu trzeba zabrać, pamiętając o gwałtownych zmianach temperatury i wietrze, ubrania łatwe do nakładania jedno na drugie i do stopniowego zdejmowania lub do ponownego zakładania oraz chustę jako ochronę przed pyłem. Podczas pór przejściowych trzeba mieć lekkie ubrania na dzień, swetry i kurtkę na wieczory na północy, natomiast lekkie ubrania na południu. Na długie wędrówki świetnie się nadają płócienne buty miejscowej produkcji.

ZDROWIE: Niewielkie zagrożenie malarią istnieje poniżej 1500 m n.p.m. Od lipca do listopada w kilku rejonach wiejskich na północnym wschodzie, od maja do grudnia w centrum kraju i przez cały rok na obszarach położonych na południe od 25. równoleżnika występują strefy wysokiej oporności na chlorochinę (na granicy z Wietnamem i na południu: prowincje Jiangxl, Guizhou, Hajnan i Yunnan.

NIEPRZYJAZNE: Komary latem w północnych Chinach, a w południowych Chinach przez cały rok.

RUCH TURYSTYCZNY: Niewielki, biorąc pod uwagę obszar kraju i liczbę ludności. Koncentruje się na kilku określonych trasach. Niemcy, Brytyjczycy i Francuzi stanowią po 6% ogólnej liczby turystów, natomiast większość gości z krajów Azji Południowo-Wschodniej to z pochodzenia Chińczycy.

 

A to Polska właśnie

Podróżuj z głową poleca :

 

 
 
   

Portal objety ochroną prawną Kancelarii

PODRÓŻUJ Z GŁOWĄ REKOMENDUJE!

    

Polecamy

Bezpieczeństwo i komfort dzieci w podróży